بیماری های قناری صفحه سوم

	غش و بيهوشي:
	اين حالت بيشتر براي پرندگاني به وجود مي آيد كه عادت به زندگي با انسانها را ندارند و اغلب در موقع تغيير قفس از ترس مبتلا به غش مي شوند. بعضي اوقات نيز در اثر يك ضربه ناگهاني و شديد و يا بر اثر تابش مستقيم نور شديد و يا آفتابزدگي پيش مي آيد. اين حالت بيشتر در موقع تولك و يا در روزهاي خروج از تولك اتفاق مي افتد. بنابراين بهتر است پس از دوران تولك براي تعويض و جابجايي قفس قناري دقت زيادي شود. درمان: اگر حالت غش براي قناري اتفاق افتاد بايد به ملايمت آب سردي به روي سر و گردن قناري پاشيد و سپس اطراف قفس را پوشانيد و آنرا در جاي نسبتا گرمي قرار داد تا به تدريج قناري به حال عادي باز گردد. در بعضي موارد ممكن است غش موجب بروز آثاري چون فلج پا يا بال قناري گردد در اين موارد بايد فورا يك قطره الكل رقيق طبي در حلق قناري چكانيد كه اغلب نتيجه مطلوبي ميدهد. همواره بايد سعي كرد تا مانع بروز عواملي كه ميتواند موجب بروز غش در قناري شود را برطرف كرد زيرا تكرار غش در نوبتهاي بعدي بسيار خطرناك هستند.

	زخم پا :
	اين بيماري در اغلب موارد در پرندگان جوان به علت ساييده شدن كف پاي آنها كه داراي پوستي بسيار نازك است به چوبهاي نشيمن سفت و مدور بوجود مي آيد. بهتر است چوب نشيمن قناريهاي جوان داراي رويه اي مسطح بوده و از چوب نرم ساخته شود. در موارد بروز زخم پا بايد در وسط رويه چوب نشيمن شياري ايجاد كرد تا از تماس زخم پا با سطح چوب جلوگيري كرد. در صورت بي توجهي به اين بيماري ، زخم پاي پرنده به ميخچه تبديل شده و بتديرج اعصاب انگشتان پرنده از كار مي افتند . زخم پا در اثر رعايت نكردن نظافت قفس قناري نيز بوجود مي آيد . كثافات موجود در قفس به كف پاي قناري چسبيده و با از بين بردن قشر خارجي پوست پاي پرنده موجب توليد زخم ميگردد. در بعضي مواقع نيز پشه ها باعث تورم و زخم پا و ساقهاي قناري مي شوند كه در چنين مواردي بايد شبها به دور قفس قناري پشه بند كشيد. درمان: براي معالجه زخم پاي پرنده بايد محل زخم را با آب نيم گرم شست و يد بسيار رقيق به آن ماليد. درمان اين بيماري مانند درمان فلس پاي مي باشد.

	آ گرفتگي مجراي تخم گذاري پرنده:
	علايم: قناري ماده با پرهاي پف كرده بي تحرك مي ماند و معمولا پس از چند ساعت تلف خواهد شد. علل : احتمالا پرنده قادر به دفع تخم آماده از مخرج نمي باشد. ماده هاي جوان اغلب دچار اين ناراحتي مي شوند. در بعضي مواقع نيز پوسته تخم تشكسل نشده و موجب اين عارضه مي شود. مداواي بيماري: ماليدن يك قطره خوراكي مايع در داخل و اطراف مخرج و گرم نگهداشتن پرنده. ماساژ نرم و با احتياط اطراف مخرج. توجه: هيچگاه نبايد پوسته تخم را به طرف داخل بدن پرنده فشار داد.

	نرمي استخوان:
	علايم : در اين بيماري بيشتر پاها ، انگشتان و بالهاي پرندگان جوان دچار نرمي و كجي ميگردد علل بيماري : كمبود ويتامين ها مخصوصا ويتامين D مداواي بيماري : استفاده از ويتامينD ، ويگانتول (Vigantol ) يا تريگانتول (Trigantol) . اين بيماري در جوجه قناري هايي ديده مي شود كه پدر و مادر آنها در اتاق هاي تاريك و بدون استفاده از اشعه مستقيم آفتاب و هواي تميز و آزاد نگهداري مي شوند. علامت: علائم اين بيماري عبارت است از بي حسي و معيوبي پا يا بال جوجه كه بدون اراده و اختيار او به اين طرف و آن طرف كشيده مي شود. اين بيماري متاسفانه قابل درمان نمي باشد. پدر و مادر چنين جوجه اي را بايد فورا به قفس مخصوص پرواز بازگردانيد و قفس آنها را در معرض تابش اشعه آفتاب قرار داد و از حمام و ورزش بسيار استفاده كرد. با رعايت شرايط گفته شده و بهداشت قفس و تغذيه اين بيماري برطرف خواهد شد.

	تولكي
	علايم : در اين بيماري پرنده ، پر ريزانش را به طور طبيعي ظرف مدت چهار تا شش هفته انجام نداده و پر ريزان كاملي نيز ندارد. پرهاي پرنده بيمار ، شكننده و بدون جلا هستند. علل بيماري: تغذيه غلط مداواي بيماري : استفاده از داروي آويزانول (Avisanol ) يا ويتالينو _ كول (Vitalino – quell ) در آب آشاميدني. به جاي استفاده از آب لوله كشي نيز از آب مقطر استفاده شود. استفاده از مولتي ويتامين نيز در آب آشاميدني ميتواند نافع باشد.

	عفونت استافيلوکوکی ( staphylococcus infection )
	مهمترين گونه بيماريزای اين باکتری استافيلوکوکوس اورئوس می باشد. باکتری های موجود در اين خانواده درهمه جا از جمله گرد و غبار موجود در هوا پراکنده هستند . اکثر پرندگان سالم نيز در سطح پوست يا مخاط دستگاه تنفس يا گوارش يافت می شود و بعنوان يک باکتری عفونت زای فرصت طلب مطرح می باشد که در شرايط مستعد بيماريزا می گردد . جراهات پوستی و استرسهای طولانی از عمده ترين عللی است که باکتری را بيماری زا می کند . اين ميکروب نسبت به خشکی محيط مفاوم بوده و بدين ترتيب مدتها می تواند خارج از بدن موجود زنده بطور فعال باقی بماند . معمولا بيماری بطور انفرادی بروز کرده و بندرت همه گير می شود . بسته به شرايط مختلف علائم بيماری بسيار متفاوت می باشد يکی از بزرگترين مشکلاتی که اين ميکروب ايجاد می کند افزايش تلفات جوجه ها در هنگام خروج از تخم و يا چند روز بعد از آن می باشد که معمولا در اثر عدم پاکيزگی لانه ها و يا استفاده نا صحيح و بی رويه آنتی بيوتيکهای مختلف در قناری ماده ( بعنوان پيشگيری کننده از بيماری های مختلف ) رخ می دهد . در این حالت عدم جذب کيسه زرده و يا تورم ناحيه ناف ديده خواهد شد .حالت ديگر ناشی از ورود باکتری به خون می باشد که موجب خمودگی - بی اشتهايی - ژوليدگی پرها و پف کردن و در نهايت مرگ می شود .گاهی افتادن بند های انگشتان پا و يا ناخن آنها بعلت عفونت به اين باکتری می باشد . برخی مواقع عوارض عصبی از جمله لرز - برگشتن سر به طرف عقب و تشنج نيز قبل از مرگ ديده می شود . در حالاتی که عفونت از طريق خون و یا زخم پوستی به مفاصل برسد مومجب تورم و تجمع چرک فيبرينی در آنها شده و در مراحل پيش رفته موجب عفونت استخوان ها نيز می گردد . مواقعی که عوامل مستعد کننده و يا زخمهای پوستی حضور داشتته باشند اين باکتری موجب تورم جلد همراه با چرک می شود و در ناحيه کف پا ايجاد آبسه کرده و سبب پادرد و لنگش می گردد .

	آ بيماری تورم عفونی پيش معده ( infections proventriculitis )
	اين بيماری در اثر باکتری درشتی به نام مگا باکتر که به خانواده لاکتو باسيلاسه تعلق دارد بوجود می آيد و در قناری - فينچ - مرغ عشق و برخی طوطی های کوچک ديده شده است . بيشتر مواقع اين باکتری در طول دوران توليد مثل و پرورش جوجه ها مسئله ساز می شود ولی تقريبا هميشه با يک عامل مستعد کننده مثل تراکم زياد يا سوء تغذيه همراه است . تنها نشانه بيماری از دست دادن تدريجی و بسيار آهسته وزن بدن است بطوری که طی مدت دوازده تا هجده ماه پرنده را از پا در می آورد عامل بيماری از طريق فضولات در محيط پخش می شود و از راه خوراکی سايرپرنده ها را مبتلا می کند . در کالبد گشايی زخم يا تورم پيش معده در ناحيه اتصال آن با سنگدان قابل مشاهده است که می تواند همراه يا بدون خونريزی باشد .

	بيماري لاغري و تحليل رفتن قناري
	در اين بيماري بيشتر جوجه هاي جوان بين سنين 5 هفتگي تا 12 هفتگي مبتلا مي شوند. علايم: قناري بيمار به سرعت و در مدت 24 تا 36 ساعت قسمت عمئه گوشت بدن خود را از دست ميدهد. علايم ظاهري اين بيماري افسردگي و بيحالي پرنده ، چشماني بي فروغ و بي رنگي نوك و پاها نيز مي باشد . گاهي هم حالت لرزيدن در آن ديده مي شود. پرنده بيمار با حالتي متشنج خود را به طرف آب و غذا مي رساند كه اين حالات نشان ميدهد كه پرنده دچار دردهاي شديد دروني است و هر وقت از اين حالت رها شود به خواب عميقي فرو مي رود. علت بيماري: هنوز كاملا مشخص نشده ولي بيشتر علت آنرا در اثر كثيف بودن مواد غذايي و نارسايي آن ميدانند. مداوا: چنين پرنده اي را بايد فورا از پرندگان ديگر جدا نمود. ابتدا يك قطره روغن كرچك يا روغن زيتون به حلق پرنده چكانده شود و بعد تمام دانه هاي سفت و خشك از قفس او خارج شده و به جاي آن دانه هاي خيس كرده گذارده شود و بعد از آن تريد نان وشير درست كرده و نصف زرده تخم مرغ سفت پخته را در آب خوب مخلوط نموده و به روي آن چهار يا پنج قطره شربت خولان (خليان) (Gomme Arabique) و مقدار كمي دانه خشخاش بپاشيد و از داروهاي ضد عفوني مصرف داخلي مانند شربت Dianimol و يا ت.ث.پ ده قطره در آب آشاميدني پرنده بيمار بريزيد. قفس پرنده بيمار نيز روزها بايد در معرض تابش اشعه آفتاب قرار گيرد و شبها هم دور و اطراف قفس كاملا پوشانيده شود. گرم بودن جاي اين پرنده از مراحل اوليه معالجه او مي باشد. چنانچه بعد از 48 ساعت آثار بهبودي در بيمار مشاهده شد ديگر احتياجي به استفاده از داروهاي ضد عفوني نيست ولي به جاي آن 5 قطره از مخلوطي كه گفته مي شود در آب او بريزيد: اسيد سولفوريك معطر (Aromatic Sulphuric Acid ) ، جنتيانا (Gentiana ) ، و كلمبو (Colombo) كه به ميزان مساوي از هر كدام مخلوط شده و سپس 5 قطره از آن در آب آشاميدني پرنده ريخته شود.

تنفس صدا دار:

اين بيماري به دو علت بوجود مي آيد: 1- تغييرات شديد و ناگهاني دما 2- تغذيه از دانه هاي كثيف و آلوده به گرد و فضولات خود يا قناري هاي ديگر.
علامت: اين بيماري تنفس با صدا و با منقار نيمه باز است . در عين حال نفس بريده بريده مي باشد.
درمان: استفاده از شربتهاي سينه و داروهاي ضد سرفه و مخلوط كردن يك قاشق چايخوري الكل طبي رقيق با دو قطره گليسيرين در آب آشاميدني پرنده .
و يا حل كردن يك قرص قابل حل 50 ميليگرمي ترامايسين در يك فنجان آب و ريختن آن در جاي آب پرنده است. اين محلول براي برونشيت ، سرما خوردگي و اسهال پرنده نيز مفيد است.

	عفونت با باکتری ای کولای ( e.coli infection )
	عامل: اين بيماری اشرشياکولای است و بين بسياری از گونه های پرندگان مشترک بوده و باعث بيماری ميشود . برخی از انواع آن قدرت بيماريزايی شديدی دارند و ساير انواع آن در تحت شرايط خاص مانند همراه شدن با شاير بيماريهای ويروسی و باکتريايی و يا شرايط بد نگهداری همراه با استرس های زياد بيماريزا می گردند . علائم بيماری بسته به حاد بودن و يا تحت حاد بودن بيماری متفاوت است . در صورتی که باکتری وارد خون شود , موجب کز کردن پرنده و مرگ سريع او می گردد ولی اگر باکتری در اندامهای مختلف جايگزين شود موجب عوارض متفاوتی می گردد . گاهی اوقات وارد دستگاه تنفس شده و عوارض تنفسی می دهد که معمولا ناشی از تهويه بد محل نگهداری پرنده و گرد و خاک زياد می باشد اگر در مفاصل موضعی شود تورم مفصل و پادرد ايجاد می کند . در صورتی که وارد مجرای تخم شود موجب چسبندگی تخم و عفونت مجرا و نهايت مرگ می شود در دستگاه گوارش اسهال ايجاد می کند . در جوجه ها يا موجب تلفات قبل از خروج تخم می شود و يا جوجه به دنيا آمده ضعيف و کوچک بوده , دچار اسهال شده و بزودی تلف می گردد .

صفحه: اول , دوم , سوم , چهارم